پیلینگ شیمیایی

پیلینگ شیمیایی صورت

در پیلینگ، محلول اسیدی کنترل‌شده روی پوست قرار می‌گیرد تا لایه‌های سطحی (یا میانی) پوست جدا شوند و پوست جدیدتر و یکدست‌تر جایگزین شود. بسته به هدف، از اسیدهای مختلفی مثل گلیکولیک، سالیسیلیک، مندلیک، لاکتیک یا TCA استفاده می‌شود. عمق پیلینگ، نتیجه و مدت ریکاوری را تعیین می‌کند.

پیلینگ برای آکنه، لک‌های سطحی، ملاسما (به‌عنوان درمان کمکی)، چین‌های ریز، منافذ باز و بافت ناصاف به کار می‌رود. پیلینگ‌های سطحی با فاصله‌ی ۲ تا ۴ هفته و در چند جلسه انجام می‌شود و پیلینگ‌های عمیق‌تر جلسات کمتر و ریکاوری طولانی‌تری دارند. حین جلسه حس سوزش یا گزگز طبیعی است.

بعد از پیلینگ، قرمزی، پوسته‌ریزی و حساسیت چند روز طبیعی است و محافظت از آفتاب و مرطوب‌کننده ضروری است. عوارض شامل لک بعد از التهاب، سوختگی و عفونت (نادر) است. مصرف اخیر ایزوترتینوئین، بارداری، تبخال فعال، آفتاب‌سوختگی و پوست آسیب‌دیده از موارد احتیاط یا منع هستند. در پوست‌های تیره‌تر، انتخاب اسید و غلظت باید محتاطانه باشد.